Wybory muzyczne prawie nastolatka.

Dzisiaj jest dobry dzień dla mojego syna. Po pierwsze i najważniejsze dzień wolny od szkoły, a po drugie dzień premiery nowej płyty ulubionego zespołu. Nabyliśmy z samego rana. 

Cieszę się, że muzyka jest ważna w Jego życiu, a także dlatego, że w swoich wyborach muzycznych jest wierny samemu sobie, nie podąża za trendami i nie powiela upodobań większości swoich rówieśników. Justin Biber i Gangam Style są nam obce :)

Marzy Mu się Life Festival Oświęcim, ale jak dla mnie jest jeszcze za młody na takie imprezy. Ma jednak mocny argument. Tego samego dnia będzie grać będą Luxtorpeda oraz Soundgarden - ulubiony zespół Taty. I jak w tej sytuacji stawiać opór?

A tutaj coś ze starszej płyty:

Arystokraci

Mój ulubiony animowany film z czasów dzieciństwa. Oglądany jeszcze z tzw. kasety magnetowidowej pożyczonej od kuzynki koleżanki. Wtedy nosił tytuł "Kocia arystokracja". Pamiętam, że płakałyśmy razem z przyjaciółką podczas oglądania (dziś zupełnie nie wiem dlaczego?).

Kiedy tylko natknęłam się na niego w sklepie, bez zastanowienia kupiłam. Teraz leży na półce i czeka, aż Helenka podrośnie. Już nie mogę się doczekać kiedy obejrzymy go wspólnie.

"Arystokraci" jak większość bajek jest dość przewidywalny i kończy się klasycznym "happy endem". Zawiera jednak piękne obrazki, zwłaszcza dawnego Paryża i fajną swingową muzykę. Nie jest naszpikowany psedo zabawnymi tekstami, tak jak większość obecnych produkcji Disneya.

Akcja filmu dzieje się w Paryżu na początku XX wieku. Pewna starsza pani, arystokratka o imieniu Adelajda zapisuje w testamencie cały majątek swoim kotom. Nie podoba się to lokajowi, który jak to zwykle bywa obmyśla sprytny plan. Chce raz na zawsze pozbyć się kotów i w przyszłości przejąć spadek. Czy mu się to uda? Trzeba obejrzeć film.

Chopin dla dzieci

W Żelazowej Woli - drzewa wysokie,
w Żelazowej Woli - malwy u okien,
biały dworek stoi nad rzeczką...

Rzeczka nazywa się utrata. A dworek - to jedna z oficyn dawnego dworu, w którym mieszkał właściciel majątku, hrabia Skarbek. To u niego pracowali rodzice Chopina - pan Mikołaj i pani Justyna. Tu się poznali, pobrali i tu urodził się ich syn.

Tego oraz wielu innych ciekawych informacji o dzieciństwie i młodzieńczych latach Fryderyka Chopina można dowiedzieć się ze słuchowiska pt. Muzyka Pana Chopina.

Słuchowisko to zostało przygotowane przez wydawnictwo Media Rodzina oraz Narodowy Instytut Fryderyka Chopina w Warszawie. Powstało ono na motywach książek Wandy Chotomskiej, a zrealizowane zostało w studiu Polskiego Radia. W nagraniu udział wzięli polscy aktorzy Zbigniew Zamachowski i Agnieszka Warchulska.

Wydanie zawiera również płytę CD z kompozycjami Fryderyka Chopina granymi na historycznych instrumentach z XIX wieku.

Słuchowisko trwa 57 minut, a muzyka Chopina 76 minut.

Pan Krakers

To tytuł ostatniej płyty Arki Noego. Mimo, że jest na rynku blisko od roku (od  listopada 2011r.), nam wpadła w ręce dopiero niedawno. Syn dostał w prezencie od nieocenionego wujka. Mogę tylko cieszyć się z tego powodu, gdyż mi nigdy nie przyszłoby do głowy, że Arka Noego może nagrać TAKĄ płytę.

Płyta różni się od pozostałych. Tym razem zawiera całkowicie "dorosły repertuar" w dziecięcym wykonaniu. Jak twierdzi Robert Friedrich, to same dzieciaki wpadły na pomysł nagrania polskich coverów. Na początku idea ta nie spodobała się Robertowi, jednak w końcu doszło do jej realizacji i płyta ujrzała światło dzienne. Całe szczęście! Covery polskich zespołów rockowych, a nawet punkowych lat osiemdziesiątych zyskały tutaj nowe życie, są zaśpiewane mocno, energetycznie i niekiedy brzmią nawet lepiej niż oryginały.

Syn jest zakochany w tej płycie. Słucha jej w domu, w  samochodzie i gdzie się da. A mi pozostaje cieszyć się z tego, że podoba mu się Taka muzyka, a nie nowoczesna sieczka, jaka zewsząd nas zalewa.

Płyta zawiera utwory Tiltu, Kultu, Dezertera, Armii, Izraela, Brygady Kryzys, L4 i innych wykonawców.

Ulubiony utwór mojego syna to "Powinność Kurdupelka" Klausa Mitffocha, a mój - "Niezwyciężony" Armii.